Nowosielscy, to niewątpliwie rodzina szlachecka, najprawdopodobniej drobna szlachta ze Ściany Wschodniej. Na terenach wschodniej Polski istniały dwa znaczące herby, pod którymi pisali się Nowosielscy. Herb Sas, którego gniazdo rodzinne znajduje się w południowej części dawnej Polski w okolicach Lwowa (Chodorów, Niemojki, Żmigród) oraz herb Ślepowron, którego gniazdo rodzinne znajduje się w Nowosielcu k/Łosic. Pierwsze wzmianki dotyczące nazwiska Nowosielski w okolicy pd Warszawy pochodzą pierwszej połowy XVIII wieku, kiedy Jakub Nowosielski (ur. ok. 1698, zm. 1746) zostaje świadkiem na chrzcie dziecka Jana Małka w kościele św. Katarzyny na Służewie. Na Służew przybywa jako mężczyzna żonaty, bowiem w 1728 roku wraz z żoną Jadwigą chrzci córkę Teresę Jadwigę. Jakub Nowosielski miał w sumie 12-ro dzieci, w tym raz bliźnięta. Obecnie, licznie rozrodzone po okolicy rodziny Nowosielskich pochodzą głównie od Jakuba, w tym także gałąź przebadana genetycznie.

Niemniej Nowosielscy do parafii wilanowskiej przybywali również innymi drogami. Znana jest rodzina Nowosielskich z Międzyrzeca wywodząca się pierwotnie właśnie z Nowosielca k. Łosic (szlachta cząstkowa), której przedstawiciel Franciszek Karol Nowosielski wraz z żoną Marianną Cegiełkówną przybył ok. 1870 roku do Wilanowa i tu w pałacu pełnił różne funkcje (m. in. oficjalisty). Istniała też starsza linia rodziny Nowosów/Nowosielskich w pobliskiej par. Jazgarzew, jakkolwiek nie ma pewności czy była ona tożsama z Nowosielskimi ze Służewa i Powsinka.

Jakub Nowosielski przybyły na Służew prawdopodobnie pochodził z terenów Podlasia. W Wilanowie pracował jako ogrodnik. W metrykach dzieci widnieje zazwyczaj wpis „hortulanus” oznaczający właśnie ogrodnika. Z metryk tych wynika, że znał się z innymi osobami pracującymi w pałacu wilanowskim, jak chociażby z Giovanni Francisco Fumo sztukatorem, zięciem głównego architekta Giovanni Spazzio, Zygmuntem Tregelsberg również ogrodnikiem, Janem Fridrychem kapitanem w wojsku Czartoryskiego, Maciejem Grabowskim Prokuratorem Głównym Koronnym, Zuzanną Świeżawską z d. Grabowską właścicielką dóbr Trzebień, Michałem Sarneckim synem lub wnukiem Kazimierza Sarneckiego pamiętnikarza Jana III Sobieskiego. W jednej z metryk przed nazwiskiem Jakuba znajduje się dopisek „famatus”, co tak jak w przypadku Borkowskiego może świadczyć o tym, że Nowosielski był drobnym szlachcicem wcześniej zamieszkałym w mieście – być może w Międzyrzecu lub Łukowie.

Do Powsinka ok. roku 1820 trafił Paweł Nowosielski, który ożenił się z Marianną Stolarczykówną c. Mateusza i Franciszki. Po przeprowadzce do Powsinka Paweł nie miał konkretnego zawodu (pracował m. in. w Pałacu Wilanowskim, był też cieślą), dopiero od ok. 1830 roku został gospodarzem włościaninem (prawdopodobnie przejął gospodarstwo po teściu). Pawłowi urodziło się w sumie 9-ro dzieci. Ich potomkowie zamieszkali w Powsinku, Zamościu, Czerniakowie i Siekierkach. Paweł Nowosielski zabrał ze sobą ze Służewa do Powsinka swojego brata Ludwika, który najpierw pomagał mu w gospodarstwie, a następnie poślubił Mariannę Małkowską (I v. Widawską) i miał z nią 3-je dzieci. Po Ludwiku zostały tylko córki, które powychodziły po okolicy za mąż. Jakub Nowosielski zostawił po sobie swoim potomnym zacną spuściznę w postaci bardzo dobrych kontaktów z „Pałacem Wilanowskim”, gdzie jak wskazują Anteriora Wilanowskie przechowywane w AGAD przez wieki pracowało wiele osób o tym nazwisku.

oprac. Danuta Bekalarek