Nazwisko Mrówka występowało i występuje w różnych częściach Urzecza (m.in. w Bielawie, Świdrach, Glinkach, Powsinie), jakkolwiek nie ma pewności czy jest to jedna rodzina. Najwcześniej notowani są Aleksy, Piotr i Grzegorz Mrówka (urodzeni ok. 1640) z Glinek w parafii Góra Kalwaria, a także Wojciech Mrówka (ur. ok. 1745) z parafii Jazgarzew.

Rodzina Mrówków z Bielawy mieszkała tam zapewne od 2 połowy XVII wieku. Około 1695 rok urodził się tam najstarszy ich przodek Jakub Mrówka, który w 1719 roku zawarł związek małżeński z Magdaleną Peraczką. Oboje państwo młodzi pochodzili z Bielawy, zatem zarówno rodzice Jakuba, jak i Magdaleny musieli mieszkać tu wcześniej. Jakub i Magdalena mieli dwóch synów: Błażeja (1722-?) i Marcina (1724-?). Starszy z nich, Błażej ożenił się w 1751 roku z Apolonią Durczyńską (ok. 1728-?) i para ta dochowała się 8-ga dzieci. Ich najstarszym synem był Szymon (1751-1814), który ok. 1780 roku ożenił się z Elżbietą z Kamieniarzów (ok. 1757-?). Wiadomo, że parze tej urodziły się następujące dzieci: Petronela (ok. 1781-zm w 1826), Bartłomiej (ok. 1785-?), Jędrzej (ok. 1787-?) i Marianna (ok. 1791-?). Interesująca nas gałąź rodziny wywodziła się od Jędrzeja, którego żoną w 1811 roku została Agata Kieliszkówna z Bielawy. Po śmierci pierwszej żony Agaty w 1829 roku, Jędrzej Mrówka ożenił się w 1830 roku po raz drugi z Ewą Lepianką (ok. 1806-?), rodem ze wsi Las w parafii zerzeńskiej. Przebadana genetycznie gałąź rodziny wywodzi się od ich syna Stanisława (ur. 1831), żonatego w 1854 roku z Elżbietą z Karaszewskich.

oprac. Danuta Bekalarek